Küçük bir çocuğun yıllar önce kendine eğer eroine yetecek para bulamazsa son dozaj ile altın vuruşu yapacaktı diye bir söz vermişti. Evet, o gün gelmişti. Bir kelime bile düşünmeden, şırıngayı penisimin derinliklerine saplayacaktım. Peki bu bitiş demek değil miydi? Bu bitiş demekti ama toplumsal değerlerden kendini izole eden bir insan zaten bitişi yapmış demekti.
Sınavda herkes yanındaki sandalyeyi boş bırakmıştı, o halde bindiğim otobüste neden aynı görüntüyü görüyorum? Yoksa hala sınavda mıyım? Kendimi otobüsten ait olduğum yere yani sokağa attım. Aslında sokak tek bir düzlemde hayatları kesişmiş insanların farklı boyuttaki halleriydi benim varsayımıma göre. Eğer sokak düzlemindeki boyutlar aynı ise bir topluluk oluşur. Oluşan bu topluluklara, basit mental kapasitesine sahip insanların gözüne batar. Peki sokaktaki yol bile aynı seviye ile gitmiyor iken, biz nasıl aynı boyutta hayatta kalmaya çalışacağımızın sırrını kim verecek? insanlar mı? Hiç sanmıyorum...
0 comments:
Post a Comment